Bokwert in de media

Bokwert in de media
Omrop Fryslân filmde op 28 septimber bij de voorstelling in het dorpshuis van Ysbrechtum. Het resultaat is te zien op de site van de Omrop.
Dat kan door op dit linkje te klikken. (Foto Piet Douma)
De Leeuwarder Courant en Bokwert
De Leeuwarder Courant publiceerde maandag 9 oktober een recensie, geschreven door Marit de Weerd. Hieruit onderstaand citaat:
“Voor zover de titel het nog niet deed vermoeden, laten de twee grote CH2018-banners die het podium flankeren er geen misverstand over bestaan: deze voorstelling gaat over Culturele Hoofdstad. Niet in Leeuwarden, maar in het dorp Bokwert welteverstaan. In de hoofdstad is het culturele evenement uitgedraaid op een fiasco en nu krijgt het middelgrote dorp de kans om het stokje over te nemen.
Acteurs Jan Arendz en Marijke Geertsma staan achter een houten desk en spelen met zijn tweeën de zes personages die een besluit moeten nemen over het zich al dan niet kandidaat stellen voor Kulturele Hoofdplaats 2018. Dat is nog niet zo gemakkelijk aangezien de standpunten van de bestuursleden uiteenlopen en de onderlinge verhoudingen ook niet al te best zijn.
De voorstelling is te typeren als kluchtige satire. Uiteraard zijn er veelvuldige speldenprikken
richting Leeuwarden 2018: over het logo, de directeur en het ‘verplichte’ internationale karakter. Ook het veelgebruikte begrip mienskip krijgt er van langs: in Bokwert stikt het van de tweespalt en de geheimen waardoor er van een hechte gemeenschap geen sprake is.
Aanvankelijk is de voorstelling wat de vorm betreft vermakelijk om naar te kijken. Het switchen tussen rollen werkt komisch en komt het beste tot zijn recht bij de meer uitgesproken typetjes, zoals de norse Cora en de flamboyante Feije.”

Een Facebook-recensie

De recensie van Bokwert op de Facebooksite van “Vrienden van Bokwerd”, in besloten Facebook-groep. Met toestemming van auteur Hans Hoekstra nemen wij dit artikel graag over…
Aldus togen wij zondagtemiddag naar het Dorpshuis “Ienenmien”, in Goutum, onder de rook van Leeuwarden, alleen figuurlijk dan, want wij veroorzaken onze eigen rook, waardoor ons dorp in de ruime omkrijten ook wel bekend staat onder de naam “Stoke City”, dit naar onze belangrijkste bron van inkomsten, hoewel er heeltijten meer concurrentie komt van andere plaatsen die blijkens ook wel met een gelijkense bijnaam vereerd worden willen.
Het vernuiverde ons ten zeerste dat er zo ontiegelijk veel mededorpsbewoners en anderen opdagen komen waren om de voorstelling “Bokwert Kulturele Hoofdplaats 2018” te beleven. Dit is niet van Tryater maar van twee (2) ex-Tryater spelers die optheden een soort van eigene rondreizend toneelgezelschap bestieren, hetgeen ook al door anderen werd vermeld.
In‘t eerst hadden wij er niet zoveel mee op, meer dat het een soort van verhandeling zou wezen over de ins en uits van de aankomende Kultuur Landdag van Leeuwarden in 2018, waar alzoveel drukte om geweest is. Wij zijn anders ook niet zo veel gewend want als er wat te redden is staan wij niet vooraan en ons grootste avontuur op het med van voorstellings was wel Tetman, en dat was ook al weer jaren tebek, en om nu te zeggen dat de kulturele hoogte daarvan aan ons was besteedt is ook nog niet het laatste woord over gezegd, maar wij hebben ons hedenmiddag best vermaakt, om niet te zeggen, we hebben ons de buisen uit gescheurd. Het kon minder.

Gezien dat ik zelfs jarenlang in het Dorpsbelang gezeten heb, vierde voor mij de herkenbaarheid hoogtijd hoe’t uitgebeeld werd op welke wijze een Dorpsbelang functioneert en hoe de onderlinge verhoudings in het dorp zien werden gelaten. Ons unieke dorp lijkt in deze als 2 druppels water precies op Bokwerd, en met ons waarschijnlijk ook verschate andere dorpen in Friesland. Naast een kanonnade van vrolijke noten waar de hele zaal onhurig om lachen moest was er ook omdenken voor de neare werkelijkheid en zoals ons aller overleden wijlen Wabe Wisses zo mooi op kon zeggen: de waarheid heeft een schel geluid, en zo is het.
Zonder in verdere details te treden over waar het over gong, want misschien zijn er nog andere luiten die de betreffende voorstelling zien willen, kan ik bot aan raden om er heen te gaan.
Na afloop was er een zuipje in de bar en konden we een (1) kopen, alwaar gretig gebruik van gemaakt werd, want wij spugen er niet in. En naarmate er meer ingenomen werd kwam de stemming er altoost nog meer in als durens de voorstelling. Dit had vanzelfs een stimulerende werking op het uitwisselen van de laatste dorpsnieuwtjes en het wedervaren van degenen die aanwezig waren en meestens over die die’t er niet waren en aan het eind prate eltseneen zowat Bokwerds, opdat het een lieve lust was.
Eindjebesluit is het ons zo ontieglijk toegevallen dat wij hebben gelijk kaarten bestelt voor de plaatselijke toneeluitvoering van andere week zaterdag, waar we nu al naar uit zien.
Ook het Frysk Journaal publiceerde een recensie